વેલેંટાઇન ડે- રોહિત કાપડિયા

કલા સૌજન્ય રેખા શુકલ (શીકાગો)

બા,

         નાનો હતો ત્યારે કોઈ પણ જાતની અપેક્ષા વગર તું તારા હાથ લંબાવીને હમેંશા કહેતી” આવતો રે, મારાં રાજા બેટા,મારાં ગુલાબના ગોટા “અને પછી મને છાતી સરસો ચાંપી,ગળે વળગાડેલો રાખતી.તારું વહાલ મારાં સમસ્ત દેહ પર ચુંબનોની વર્ષા રૂપે વરસતું અને હું મહેંકી ઉઠતો.તે કંઈ કેટલાં યે ટેડી મને અપાવ્યાં હશે.તેમાં પણ તારાં જૂના સાડલાના ગાભામાંથી બનેલું પેલું ગોટા જેવું ટેડી તો મને ખૂબ જ ગમતું.આખું ગ્લાસ દૂધ પી જઈશ કે પછી ખાવાનું પૂરું કરીશ તો ચોકલેટ આપવાનું પ્રોમિસ કરતી અને આપતી પણ ખરી.હું તારો હતો અને તેથી તારે ક્યારે પણ તારો હક જ્તાવવો પડ્યો નથી.તારો પ્રેમ સદાયે નિર્મળ ગંગાની જેમ વહેતો જ રહેતો.તારા બારે માસ વહેતાં પ્રેમને ક્યારે ય રોઝ ડે,પ્રોપોસ ડે,ચોકલેટ ડે,ટેડી ડે,પ્રોમિસ ડે,હ્ગ ડે,કિસ ડે ની જરૂરત પડી નથી.તારે પ્રેમ વ્યક્ત કરવો પડતો નહીં, તે સહજ રીતે થઈ જતો.

આ બધું યાદ આવતાં મારી આંખ આંસુઓથી ભરાઈ ગઈ.મેં દિલથી બે હાથ જોડીને તારા ફોટા સામે મસ્તક ઝૂકાવ્યું અને ત્યાં જ તારા ફોટા પર મુકેલું ફૂલ મારાં મસ્તક પર પડ્યું,જાણે કે તે આશિર્વાદ આપ્યાં.સાચે જ બા તું તો સદાયે આપવામાં જ માને છે.

Posted in અન્ય બ્લોગ ઉપરથી ગમેલુ, વાર્તા, સાહિત્ય જગત | Leave a comment

“હવે છેટું પડે છે” વિજય શાહ

જગમોહન કાકા ને અષાઢ કાયમ યાદ રહેતો..તેમનો જન્મ આષાઢમાં.. એમની જિંદગીમાં બધાજ પ્રસંગો અષાઢ્માં જ થાય એવો કાયમનો કુદરતી સંકેત..જન્મ, વિવાહ, લગ્ન પ્રથમ પુત્ર જન્મ. પ્રથમ પૌત્ર જન્મ પણ અષાઢ્માં થયો ત્યારે તેમના સહિત સૌ માનતા થઇ ગયેલા અષાઢ તેમને માટે બહુ સારો..પણ કલાકાકી જ્યારે તમને છોડીને મૉટે ગામતરે ગયા ત્યારથી અષાઢે અશુભ પણ થઇ શકે વાળા વહેમે ઘર કર્યુ.. ૯૮ મું વર્ષ ચાલતુ હતુ અને શતક ઉજવવાનો મનસુબો દિકરાઓએ કર્યો હતો.

એક દિવસ જગમોહન કાકા બોલ્યા “પ્રભુનું તેડુ આવતું નથી.. બાકી હવે અહીં રહેવાની મઝા આવતી નથી.

“ દાદા એ શું બોલ્યાં” પૌત્ર બોલ્યો

“હજીતો શતાબ્દી ઉજવવાની છે” પૂત્રવધૂ બોલી

“ ના ભાઈ ના..તમે બધાતો તમારા સંસારે ખુશ છો. પણ મને કલાથી હવે છેટું પડે છે”

.

Posted in લઘુ કથા, વાર્તા | Comments Off on “હવે છેટું પડે છે” વિજય શાહ

જ્ઞાન વસિયત- વિજય શાહ

મારા પપ્પા એટલે મારા જ પપ્પા!

તે દિવસે રાત્રે મને તેઓ સ્વપ્નામાં આવીને કહે “જો શીતુ તું મારા ઘરે બહું મોડી આવી એટલે તારા માટે મને સતત એવું રહે કે બીજાઓનાં કરતા તને મળવું જોઇએ એટલું વહાલ ઓછુ મળ્યુ.. પણ એટલું માનજે કે તું મારી દીકરી નહિં પણ દીકરો છે.”

“પણ પપ્પા આ કેવો વેશ કર્યો છે?”

“ જો બેટા મને તો જિંદગી એ બધું જ આપ્યુ છે એટલે તો કહું છું હવે ગમે ત્યારે ઉપરથી તેડુ આવે અને તમારા બધાનો સંગ છુટે તો અફસોસ ના કરીશ.”એમનું મન મોહક હાસ્ય વેરતા તેઓ બોલ્યા.”લીલી વાડી છે અને કોઇ અફસોસ બાકી નથી. પ્રભુએ માંગ્યા કરતા ઘણું આપ્યુ છે.

“એવું ના બોલોને પપ્પા.”

“ જો બેટા આયુષ્ય કર્મથી વધુ એક મીનીટ પણ આયુષ્ય મળતું નથી..હવે ૮૦ તો થયા.તમે બધા તમારી દુનિયામાં ખુશ છો અને કુદરતનો નિયમ છે ને વડવાઓએ નવાંગતુકોને જગ્યા આપવીજ રહી અને તેથી જ મૃત્યુ ને હસતા મોએ સ્વીકારવું રહ્યું”

“પપ્પા તમે તો કહી દીધું પણ મને તો વિચાર માત્રથી કમ કમીયા આવે છે, તમારો છાંયડો જઈ શકે છે.”

“ હા સ્વિકારવું જ રહ્યું જન્મ્યું છે તે જવાનું જ છે કોઇ વહેલું કે કોઈ મોડું.”

“પપ્પા મોટી બેનોનાં જેટલો મને તમારો છાંયડો નહીં?”

સ્વપ્નમાં જાણે દૂંદૂભી વાગતી હોય અને ભવાઇનો પડદો પડે તેમ અચાનક દ્રશ્ય બદલાયુ અને શીતલ એકદમ જાગી ગઈ. વહેલી પરોઢનું સ્વપ્ન …તેનું મન તે સંકેતોને સમજવા મથતું હતું

તરત ભારત ફોન જોડ્યો..ફોન મમ્મીએ ઉપાડ્યો અને શીતલથી ડુસકું મુકાઇ ગયું.

કુમુદ બા બોલ્યા “કેમ બેટા સવારનાં પહોરમાં ડુસકું?”

“બા સવારનાં પહોરમાં આવું વિચિત્ર સપનું આવ્યું..પપ્પાને ભવાઇમાં વેશ ભજવતા જોયા અને વાતો મૃત્યુની કરતા હતા.. હેં મમ્મી વહેલી પરોઢ્નું સ્વપ્નુ હતું તેથી જરા ડરી ગઈ.”

કુમુદબા તરત બોલ્યા “તને તારા બાપા પર બહુ પ્રેમ છે ને એટલે આવા ડરામણા સ્વપ્ના આવે્છે.  ખરેખર તો આવું સ્વ્પ્ન આવે તો તેમની ઉંમર વધે તેથી રડના.”.

*****

શીતુ મોટી ઉંમરે જન્મી હતી એના જન્મ વખતે મોટી બહેન કોલેજનાં છેલ્લા વર્ષમાં હતી.પુત્રેષણાની તે અકસ્માતે આશાઓ વધારી દીધી હતી, પણ તેવું બન્યુ નહોંતુ. બુધ્ધીજીવી પ્રોફેસરને તો તે વાતનો જરાય ગમ નહોંતો..તેમણે તો ચારેય છોકરીને સરખીજ માવજત આપી હતી પણ ક્યારેક કુમુદબાને ઓછું આવી જતું.. ભગવાને વારસ આપ્યો હોત એમનો વંશ ચાલતેને?

કુમુદ બાને રાજી રાખવા પ્રોફેસર કદીક શીતલને દિકરાની જેમ રમાડતા. શીતલ દીકરો પણ હોય અને દીકરી પણ હોય..તેનાથી શું ફેર પડે?

પણ સ્કુલમાં એક નાટક્નાં દ્રશ્યમાં છોકરો બનવાનું હતું ત્યારે બૉય કટ વાળ કર્યા પછી તે અદ્દલ છોકરો લાગતી ત્યારે કુમુદ બાનું મન ભરાઇ આવેલું..ત્યારથી પ્રોફેસર બાપ પણ વહાલમાં શીતલ દીકરો કહેતા.તે વખતે રક્ષા બંધને  કુમુદબા એ તેને રાખડી બાંધી. આવતે ભવ મારા પેટે દિકરો થઈને આવજે નાં આશિષ દીધા હતા.

તે દીવાળી એ ઘરમાં સૌ પત્તા રમતા બધા બેઠા હતા ત્યારે પપ્પા બોલ્યા “પત્તાની રમત વ્યસન બને ના તે રીતે રમવી જોઇએ પણ તે આયોજન કરતા શીખવે છે અને સાથે સાથે ટેબલ ઉપર આખા કુટંબ ને એક સાથે ભેગા રહેતા શીખવે છે.સાથે સાથે એક વાત એ પણ સમજવી કે પત્તા સાથે નાણા ન રમવા જોઇએ આગળ જતા એ જુગટું બને..”

****

એક્ બે વરસે ફોન ઉપર મૃત્યુ વિશે ચર્ચા કરતા પપ્પા બોલ્યા “ શીતલ સમાજમાં ગમે તે દેખાય પણ મારા મૃત્યુ પછી અગ્ની દાહ બધી બહેનો સાથે દેજો.”

“પપ્પા આવી વાતો કરવી જરુરી છે?”

જો બેન આયોજન બધ્ધ રહેતા મેં મારી જિંદગી કાઢી છે. અને હું માનું છું કે પહેલેથી વિચાર્યુ ન હોય તો તે ઘટનાઓનો  જગકાજી સમાજ બને અને ક્યારેક દુખતી રગ ખોટી રીતે દબાય તેથી આજે આ વાત સૌને જણાવી દીધી. હું માનું છું તમે સૌ મારું જ પંડ છો અને મારા પૈસા મિલ્કત્નાં સાચા અધિકારી કુમુદ પછી તમે છો તેથી તે રીતનું વીલ બનાવ્યું છે.

“પપ્પા તમારી સાથે દીદી છે અને તેના ઉપર મને પણ પુરો ભરોંસો છે તેથી આવી બધી વાતો મને ના કરી દુઃખી ના કરો”.

“આયોજન એવી રીતે કરવું જોઇએ કે જગ છુટ્યે કોઇ મનદુખ રહેવું ન જોઇએ”

કુમુદ બાએ સંમતિ દર્શાવતા કહ્યું “ બાકીની ત્રણ બહેનો અહીં ભારતમાં, પણ તું અમેરિકામાં તેથી બધી માહીતિ પુરે પુરી તારે પણ જાણવી જોઇએ.

ડબ ડબાતી અંખે શીતલ બોલી. “મારે તો તમારો છાંયડો લાંબા સમય માટે જોઇએ.” ફોન નાં બેઉ છેડા આંસુ સારતા હતા.

પપ્પા બોલ્યા.”સંપીને રહેજો અને મન મોટૂં રાખજો.અને શક્ય તેટલું ધર્મમય ભાવે જીવજો”

“ પપ્પા હજી ઘણું લાંબુ તમે જીવવાનાં છો.”

હા એટલી જ લાંબી મારે તમને સૌને જ્ઞાન વસિયત આપવાની છે. તેથી જ્યારે આંતર મન આપવા સક્રીય થાય ત્યારે તેને ધ્યાન દઈને સાંભળો..ધન દોલત તો નજરે ચઢશે પણ આ જ્ઞાન વસિયતતો જ્યારે ઉદય થશે ત્યારેજ સંભળાશે.

.જિંદગીનાં અંતિમ તબક્કે સૌને મારું શ્રેષ્ઠ છે તે આપવું છે પણ મને ખબર નથી અંતિમ તબક્કો ક્યારે આવશે. .જ્યારે આવશે ત્યારેની રાહ ન જોતા હાલ સંભળાવી દઉં કે હવે જે સાથે નથી આવવાનું તેના ઉપરનો મોહ ઘટાડો અને જે સાથે આવવાનું છે તેને ઓળખો. તે પાપ અને પૂણ્યને સાથે લઈ જવા  પછેડી બાંધો. ઉર્ધ્વ ગામી બનવા હલકા થાવ અને પાપગામી કશાયો છોડો. મુસ્લીમ ધર્મનાં સંત પુરુષો કહે છે કયામતનાં દિવસે ઉજળા રહેવા એવું કશું જ ના કરો કે જેનાથી ભાર વધી જાય.

ખુબ જ અંદરથી આવતી વાણીને સાંભળતી શીતલ ગળ ગળા અવાજે પુછી બેઠી પપ્પા તમને કંઈક થઈ ગયુ હોય અને અમારે તમારી પાસે આવવું હોયતો કેવી રીતે અવાય?

પપ્પા કહે મેં આજ પ્રશ્ન મારી મા ને પુછ્યો હતો તો બે ચોપડી ભણેલ માએ એક જ વાત કહી હતી…કર્મો ખપાવ્યા પછી સાચા હ્રદયે સૌને માફ કર્યા અને માફી માંગી લીધી પછી આત્મા પરમાત્માનાં શરણે પહોચે  છે ત્યાં પરમાત્મા સાથે મિલન થાય ત્યારે હું તને મળીશ.

શીતલ સ્તબ્ધ હતી પણ આ બધુ થાય તેને માટે થતો વિલંબ તેને ખપતો નહોંતો.

પપ્પા જાણે તેના ચહેરા ઉપર આ વાત વાંચી રહ્યા હોય તેમ બોલ્યા. મોહનાં તાંતણાં સૌથી સુંવાળા પણ અત્યંત મજબુત હોય છે. તારો આત્મા તે મોહબંધને ભેદવા સમર્થ થશે તો ક્ષણ માત્રનોય વિલંબ નહીં થાય.

હું તો આ મોહનાં રેશમધાગાને હણી રહ્યો છું અને તેજ રીતે તમને પણ કટીબધ્ધ થવા કહી રહ્યો છું.

વાત પુરી થઈ પણ હજી પપ્પાનાં અવાજ્ને સાંભળવો હતો.. ફોન ફરી લગાડ્યો…

ફોન મમ્મીએ ઉપાડ્યો.

અતિ ભારે અવાજે મમ્મીએ કહ્યું “ પપ્પા તો તારી સાથે વાતો કરતા કરતા સુઈ ગયા છે. ડોક્ટર કહે છે તેમને સુઈ રહેવા દો. એ જાગશે ત્યારે ફરી ફોન કરાવીશું”

શીતલને લાગતું હતું પપ્પા હવે કદાચ નહીં જાગે. તેમની લાડલીને તેમની જિંદગીનાં સર્વ સત્યો સમજાવી પપ્પા અનંતને માર્ગે નીકળી ગયા હતા. તેણે નવકાર ગણ્યા  અને જય જીનેંદ્ર. કહી ફોન મુક્યો.

કથા બીજ   -પીનુ ( ભક્તિ શાહ)

Posted in પ્રસંગ કથા, વાર્તા, સાહિત્ય જગત | Comments Off on જ્ઞાન વસિયત- વિજય શાહ

અભ્યાસક્ર્મમાંગુજરાતી ભાષા ફરજિયાત કરવાનો સમય પાકી ગયો છે -વિજય રૂપાણી

gujaraatnewsline.ca maa samaachaar

અભિનંદન વિજયભાઈ!

માતૃભાષાને નબળી કહેનારાઓને જડબાતોડ જવાબ આપવા બદલ…

Posted in surfing from web, અન્ય | Comments Off on અભ્યાસક્ર્મમાંગુજરાતી ભાષા ફરજિયાત કરવાનો સમય પાકી ગયો છે -વિજય રૂપાણી

*અપીલ* મિત્રો ધ્યાન આપે ~~નિમિષા દલાલ્

સને ૧૯૨૪થી લગભગ એક સદીને આરે પહોચેલું કુમાર મેગેઝીન ગુજરાતી ભાષાનું સૌથી ખ્યાતિ પ્રાપ્ત મેગેઝીન છે. તે સાહિત્ય, ટૂંકી વાર્તાઓ, કવિતાઓ, જીવન ચરિત્ર, કળા, પ્રવાસ, ચલચિત્ર વગેરેની રસપ્રદ માહિતી વાંચકોને પુરી પાળે છે. આ મેગેઝીનની સ્થાપના અને આદ્યતંત્રીપદ રવિશંકર રાવળ અને તંત્રીપદ બચુભાઈ રાવત જેવી સિદ્ધહસ્ત હસ્તીઓએ સંભાળ્યું હતું.

આ *કુમાર* મેગેઝીન (માસિક) તથા ગુજરાતી કવિતાઓ, ગઝલો, ગીતો વગેરે પીરસતું તેનું પેટા મેગેઝીન *કવિલોક* (દ્વિમાસિક) ધીરુ પરીખ જેવા નિવળેલા તંત્રી અને સાહિત્યકાર અવિરત સંભાળી રહ્યા છે. અત્યારે વાચકોને અભાવે આ બન્ને મેગેઝીનો આર્થિકરીતે ડિજિટલ યુગની માર સહન કરી રહયાં છે. આપણી ગુજરાતી ભાષાએ આ સંસ્કૃતિ મેગેઝીનોનેે બચાવવાની તાતી જરૂર છે.
આથી આપ સૌ મિત્રોને અપીલ છે કે આમાંના એક કે બે મેગેઝીનનું લવાજમ ભરી તેમનાં અસ્તિત્વના બચાવ અર્થે યોગદાન આપે અને પોતાનાં મિત્રો અને સગાઓને પણ તેમ કરવા પ્રોત્સાહિત કરે.

*કુમાર*નું વાર્ષિક લવાજમ રૂ.૩૦૦/-.
*કવિલોક* વાર્ષિક લવાજમ રૂ.૧૫૦/-.

બંને મેગેઝિનનું સરનામું :
કુમાર ટ્રસ્ટ, ૧૪૫૪, રાયપુર ચકલા, પોલીસ ચોકીની પાછળ, બઉવાની પોળ સામે, અમદાવાદ-૧. (ફોન:૨૨૧૪૩૭૪૫)
WhatsApp :9898665670.

*આ મેસેજને આગળ ફોરવર્ડ કરવા વિનંતી*

Posted in Uncategorized | Comments Off on *અપીલ* મિત્રો ધ્યાન આપે ~~નિમિષા દલાલ્

અલક્નંદા -હેમા પટેલ

Alaknanda: Gujarati Navalkathaa

Authored by Hema Patel

List Price: $11.00
6″ x 9″ (15.24 x 22.86 cm) 
Black & White on White paper
190 pages
ISBN-13: 978-1981392957 (CreateSpace-Assigned)
ISBN-10: 1981392955
BISAC: Family & Relationships / General

Alaknanda is story of rag and tyaag

https://www.amazon.com/dp/1981392955/ref=sr_1_1?ie=UTF8&qid=1515309395&sr=8-1&keywords=alaknanda

Posted in અન્ય બ્લોગ ઉપરથી ગમેલુ, માહિતી, સાહિત્ય જગત, સાહિત્ય સમાચાર | Comments Off on અલક્નંદા -હેમા પટેલ

હકારાત્મક અભિગમ- સત્યની પ્રતીતિ રાજુલ કૌશિક

શ્રીમંત ઐતિહસિક વ્યક્તિઓની યાદીમાં અમેરિકન ધનપતિ એન્ડ્રુ કાર્નેગીનું નામ આદરથી લેવાય છે. ડનફર્મલાઇન ( સ્કોટલેન્ડ)માં જન્મેલા કાર્નેગી તેમના માતા-પિતા સાથે યુનાઇટેડ સ્ટેટ્સમાં આવીને વસ્યા. મોટા થઈને યુનાટેડ સ્ટેટ્સની એક બોબીન ફેક્ટરીમાં સામાન્ય કામદાર તરીકે શરૂ થયેલી તેમની કારકિર્દી કાર્નેગી સ્ટીલ કંપનીની સ્થાપના સુધી પહોંચી હતી અને વિશ્વમાં ભારે નફો કરતા મહાકાય ઔદ્યોગિક એકમ તરીકે ઉભરી આવી હતી. કાર્નેગી સ્ટીલ કંપનીની સ્થાપના બાદ તેમનું નામ અનેક “કેપ્ટન્સ ઓફ ઇન્ડસ્ટ્રી” માંના એક તરીકે જાણીતું થયું હતું.

કાર્નેગીએ પોતાના ધનનો હિસ્સો અનેક દાનેશ્વરી સંસ્થાને સમર્પિત કર્યો હતો. ગ્રંથાલયો, વૈશ્વિક શાંતિ, શિક્ષણ અને વૈજ્ઞાનિક સંશોધનને ખાસ મહત્વ આપતા કાર્નેગીના જીવનને “રેગ્સ ટુ રિચીસ” તરીકે મૂલવવામાં આવે છે.

એન્ડ્રુ કાર્નેગીએ બહોળો કારોબાર જમાવેલો પણ એ ધંધાની જાહેરાત કરવાના હંમેશા વિરોધી હતા. વિજ્ઞાપન માટે એમનો સંપર્ક કરવા માટે ઘણા નિષ્ફળ પ્રયાસો પણ થયેલા. એમાંના એક વિજ્ઞાપનના સંપર્ક અધિકારી તો ક્યારેક કાર્નેગીને સમજાવવામાં સફળતા મળશે એવી આશાએ અવારનવાર એમની મુલાકાત લેતા.

આવી અનેક મુલાકાતો દરમ્યાન એમણે કાર્નેગીને જાહેરાત નહીં આપવા પાછળનું તાર્કિક કારણ પૂછ્યું.

કાર્નેગી માનતા કે જાહેરાત વગર પણ જો લોકો એમના ઉત્પાદન ખરીદતા હોય તો જાહેરાત પાછળ સમય અને સંપત્તિ વેડફવાની કોઇ જરૂર નથી.

એ સમયે દૂરના ચર્ચમાં થયેલો ઘંટારવ સંભળાયો. પેલા અધિકારીએ કાર્નેગીને પૂછ્યું. “ આપે આ ઘંટારવ સાંભળ્યો એ ચર્ચ ત્યાં કેટલા સમયથી છે?”

“ એ ઘણું જુનુ છે. છેલ્લા સો વર્ષથી તો એ ત્યાં જ છે એવું સાંભળ્યું છે.” કાર્નેગીએ જવાબ આપ્યો.

“ સદીઓથી એ ચર્ચ ત્યાં જ છે એવું લોકો પણ જાણે છે તેમ છતાં ત્યાં રોજ સવાર-સાંજ નિયમિત રીતે ઘંટનાદ થાય છે. કેમ? ખુદ ઇશ્વર પણ ઇચ્છે છે આ ઘંટારવ દ્વારા લોકો જાગૃત રહે. ઇશ્વર પણ આ ઘંટનાદ દ્વારા સૂચવે છે કે હું અહીં જ છું મને ભૂલી ના જશો. અધિકારીએ કાર્નેગીને સમજાવતા કહ્યું અને ઉમેર્યું કે એમની દ્રષ્ટિએ આ વધુમાં વધુ લોકો સુધી પહોંચવાનો એક પ્રયાસ છે.

સારી વસ્તુની પણ રજૂઆત જરૂરી છે એવી અધિકારીની આ વાતની કાર્નેગી પર ચોક્કસ અસર થઈ અને એમણે પોતાના ઉત્પાદન માટે જાહેરાત માટે સંમતિ આપી.

સીધી વાત- સારી અને સાચી વાતને પણ લોકો સુધી પહોંચાડવા સતત પ્રયત્નશીલ રહેવું જ જોઇએ. અશુભ સામે શુભ તત્વોની જીત માટે , નકારાત્મતા સામે હકારાત્મકતા કે સકારાત્મકતાની જીત માટે યોગ્ય અભિવ્યક્તિનીની જરૂર તો હોય જ છે. અંધકારના ધુમ્મસભર્યા આવરણમાંથી ધરતીને ઉજ્જ્વલિત કરવા સૂરજની રોશનીની જરૂર તો હોય છે જ. સત્ય-શિવ અને સુંદરતાને પણ મુખરિતતાની જરૂર તો હોય જ છે.

 

Posted in Uncategorized | Comments Off on હકારાત્મક અભિગમ- સત્યની પ્રતીતિ રાજુલ કૌશિક