કેન્સરને હંફાવવાની શૌર્યકથા-રમેશ તન્ના

 

આજે ગુજરાતના લાડકા બહુમુખી કળાકાર અર્ચન ત્રિવેદીનો 51મો જન્મદિવસ છે અને મારે મિત્રો સાથે તેની કેન્સરને હરાવવાની પ્રેરક કથા વહેંચવી છે. કથા થોડીક લાંબી છે, પણ તેનો એક એક વર્ડ ફોરવર્ડ કરવાનું મન થાય તેવો પ્રેરક છે. પોઝિટિવીટીની કેટલી જબરજસ્ત તાકાત હોય છે તેનું આ ઉત્તમ ઉદાહરણ છે.
પોઝિટિવીટીની આ કથા અમદાવાદની પોળો જેવી છે. એક પોઝિટીવ પોળમાંથી બીજીમાં જવાય છે અને બીજીમાંથી ત્રીજીમાં અને ત્રીજીમાંથી… તો પ્રેમથી “આઈ લવ યુ ” બોલીને જઈએ અમદાવાદની સિવિલ હોસ્પિટલના કેન્સર વિભાગમાં.
…….
એ દિવસ હતો 16મી નવેમ્બર 1991નો. ગુજરાતી રંગમંચ-ટીવી-ફિલ્મના અભિનેતા-ગાયક-દિગ્દર્શક અને બીજું ઘણું એવા અર્ચન ત્રિવેદીને અહીં દાખલ કરાયો હતો. ના, કોઈ રંગમંચ નહોતો અને નહોતું કોઈ નાટકનું દશ્ય. આ રિયલ જિંદગીની કરૃણ હકીકતનું સાવ જ સાચું દશ્ય હતું.
અર્ચનને એક નહીં ત્રણ ત્રણ કેન્સર થયાં હતાં. કેન્સરનો ત્રિવેણી સંગમ અર્ચનમાં ભેગો થયો હતો. બ્લડનું કેન્સર, ફેફસાંની બાજુમાંનું એક કેન્સર અને અન્ય એક કેન્સર. કેન્સરના નિષ્ણાત ડો. પંકજ શાહે પછીથી અર્ચનને કહેલું કે આનંદ ફિલ્મમાં રાજેશ ખન્નાને જે કેન્સર થયાં હતાં, ડિટ્ટો એ જ કેન્સર તને થયાં છે, ફરક માત્ર એટલો જ છે કે ફિલ્મમાં રાજેશ ખન્ના વિદાય લે છે, તારે તારી જિંદગીની રીયલ લાઈફમાં જીવવાનું છે.
અર્ચન કહે, યસ સર, મને કશું જ ના થાય. કેન્સરના દરદીની એક ભૂમિકા ભજવવાની છે એ ભજવીને આપણે તો તેમાંથી નીકળી જઈશું બહાર..
…..
એક પછી એક અગિયાર ડોકટર અંદર આવ્યા. આ પેનેલે અર્ચનને બરાબર તપાસ્યો હતો. રૃમમાં અર્ચનનાં માતા-પિતા, ફોઈ-ફૂઆ સહિતનાં બધાં સગાં-સ્વજનો હાજર હતાં. બધાના ચહેરા પડી ગયેલા હતા. ઘણાંની આંખમાં બહાર આવી ગયેલાં અને ઘણાંની આંખમાં અંદર જ આંસુ હતાં.
દશ્ય ભારેખમ હતું. 25 વર્ષના હોનાહાર યુવકને કેન્સરે પોતાના ભરડામાં લીધો હતો. જ્યારે અર્ચનને ખબર પડી કે પોતાને કેન્સર છે ત્યારે તેણે ડોકટર સમક્ષ દલીલ કરી કે મને કેન્સર થાય જ નહીં, મને કેન્સર કેવી રીતે થાય હું પાન-મસાલા-ગૂટખા ખાતો નતી. અમે હું ચ્હા-દૂધ પણ લેતો નથી. હું કોઈ પણ પ્રકારનું વ્યસન કરતો નથી તો પછી મને કેન્સર કેવી રીતે થાય.
ડોકટરે કહ્યું કે તમારી કસોટી કરવા માટે પણ કેન્સર થઈ શકે.
ડોકટરની વાત સાવ સાચી હતી. જાણે કે અર્ચન ત્રિવેદી નામના યુવકની અંદરની શક્તિની, તેના જીવન માટેના સ્ટોન્ગ અભિગમની કસોટી કરવા માટે જ તેને કેન્સર થયું હતું. એ વખતે તો અર્ચન અને કેન્સરમાં કેન્સર વધારે મજબૂત લાગતું હતું અને તેની જ જીત થશે તેવું દેખાતું હતું, પણ કોઈ રહસ્યમય નાટકમાં અચાનક દશ્યપલટો થાય અને બાજી ફરી જાય તેવું અહીં પણ થયું. દશ્યો અદલાતાં-બદલાતાં રહ્યાં પણ જીવનનાયક અર્ચને હુકમનાં પાનાં પોતાની પાસે જ રાખ્યાં.
……..
અચાનક અર્ચને ડો. પંકજભાઈ શાહને વિનંતી કરી કે મારાં તમામ સગાંને રૃમની બહાર મોકલો, હું આપની સાથે વાત કરવા માગું છું.
એવું કરવામાં આવ્યું.
અર્ચને ડોકટર સાહેબને વિનંતી કરી કે તમે મારાં સગાંને એમ કહો કે મને કેન્સર નથી, પણ ભારેમાયલો ટીબી થયો છે. એક વર્ષની સારવારમાં મટી જશે. ડોકટરે પૂછ્યું કે આવું કેમ કહેવું છે તો અર્ચને જવાબ આપ્યો કે મારા પિતા ગરીબ છે. તેઓ આટલી મોંધી સારવાર નહીં કરાવી શકે. જો કરાવશે તો માથા પર દેવું કરીને કરાવશે, જે મને મંજૂર નથી.
ડોકટરે કહ્યું કે એ વાત બરાબર, પણ જો તારી સારવાર ના કરીએ તો તને શું થાય તેની ખબર છે ??
અર્ચન હસતાં હસતાં કહે, ઉકલી જવાય, બીજું તો શું થાય !
ડોકટર કહે ઉકલી જા જવાય, ઉકેલ કઢાય. મેડિકલ સાયન્સ પાસે તેનો ઉકેલ છે. રાજેશ ખન્નાને આનંદ ફિલ્મમાં કેન્સર થયું ત્યારે આવી દવાઓ અને સારવાર નહોતી. હવે બધું છે. તારે જીવવાનું છે. અર્ચન કહે, સાહેબ, એકદમ બરાબર છે. કેન્સર સામે જીતવાનું છે અને પછી જીવવાનું જ છે.
અર્ચનના આ એક લીટીના વાક્યમાં જીવવાનો દઢ સંકલ્પ હતો, કેન્સર સામે લડવાનો મિજાજ હતો અને પોતે જીવશે જ એવો પાકો ભરોસો પણ હતો.
…….
અર્ચને ફરમાન બહાર પાડ્યું. મારા બેડની ચાદર રોજેરોજ સમયસર બદલી જ નાખવાની. હું રોજેરોજ ઈસ્ત્રી ટાઈટ કપડાં જ પહેરીશ. કશું ઢીલું નહીં ચાલે. કેન્સર મહોદયને સહેજે અણસાર પણ ના આવવો જોઈએ કે મારો શિકાર ગભરાઈ ગયો છે.
અર્ચન એટલે પોઝિટિવીટીનો પહાડ. ગમે તેવા પડકારને ખમી લે તેવો. શરીરમાં ત્રણ ત્રણ પ્રકારનાં કેન્સર હીલોડા લેતાં હતાં, ઉધઈની જેમ અર્ચનના શરીરના જુદા જુદા ભાગમાં પ્રસરવા મથતાં હતાં તો બીજી બાજુ ડો. પંકજ શાહના નેતૃત્વમાં ડોકટરોની પેનલે સઘન સારવાર શરૃ કરી દીધી હતી.
અર્ચને ડો. પંકજ પટેલને કહ્યું કે હું દવાઓ લેવાનો કાયર માણસ છું, પણ જો તમે મને મારી સારવારની આખી પ્રોસેસ કહો તો હું બધી જ દવાઓ લઈશ.
ડોકટરે પ્રોસેસ જાણવાનું કારણ પૂછ્યું તો અદાકાર અર્ચને કોઈ નાટકનો સંવાદ બોલતો હોય તેમ કહ્યું કે સાહેબ, હું રહ્યો અભિનેતા. અમને નાટકની આખી પ્રોસેસ ખબર પડે પછી જ અમે મંચ પર સરસ રીતે નાટક ભજવી શકીએ. પ્રોસેસની ખબર પડે પછી અમે તેમાં ઓતપ્રોત થઈ જઈએ. એમ તમે મને મારી તબીબી સારવારની પ્રોસેસ કહો તો હું મારો રોલ બરાબર ભજવી શકું. ડોકટરને અર્ચનની વાતમાં પૂરેપૂરું વજુદ લાગ્યું. દરેક ગોળી- દરેક ઈન્જેકશન અને બીજી તમામ સારવારની બધી જ સમજણ અર્ચનને સમજાવવામાં આવે અને જીવનહીરો સમજી સમજીને સારવાર લેતો જાય અને સાજો થતો જાય.


એક દિવસ ડો.પંકજ શાહે આવીને અર્ચનને કહ્યું કે આજે તમારે અમરીશપુરી બનવાનું છે.
કારણ એ હતું કે કીમો થેરાપી પછી અર્ચનબાબુના વાળ જતા રહેવાના હતા.
ડોકટરે કહ્યું કે કીમો થેરાપીથી વોમેટિંગ પણ થશે.
હસતાં હસતાં અર્ચન કહે, સાહેબ ચિંતા ના કરો, હું અમરીશ પુરીના રોલમાં વોમેટિંગ કરીશ.

અર્ચનના શરીરમાં ત્રણ ત્રણ કેન્સર હતાં તો કીમો થેરાપી, રિચિએશન અને એમપીએક્ષ એમ ત્રણ ત્રણ પ્રકારની તેને સઘન સારવાર અપાતી હતી.

અર્ચન આમ પોતાની ખબર પૂછવા આવનારને એક પણ ગોળી ના આપે, પોતે જ ડાહ્યો થઈને બધી ગોળીઓ ગળી લે, પણ દરરોજ 32-32 ગોળીઓ ખાવાનો કંટાળો તો આવે જ ને ? એમાંય કાલ્પોહોલ ગોળીએ તો ભારે કરી. જૂના જમાનામાં રૃપિયાનો મોટો ગોળ સિક્કો આવતો હતો તેવી એ ગોળી. એક-બે દિવસ તો જેમતેમ કરીને ગોળી ગળી લીધી, પણ તેનું કદ જોઈને અર્ચનને થાય કે સાલી આ ગોળી તો ક્યારેક ગળાની અંદર જ અટકી જાય તેવી છે.
કોઈક ઉપાય કરવો પડશે.
અર્ચને એક જબરજસ્ત ઉપાય કર્યો. ગાડીના પૈડા જેવી મોટી ગોળીનું એક મોટું પડીકું કર્યું. કોઈ જોઈ ના એ રીતે પોતાની પાસે લીધું અને પોતે ગયા ટોયલેટમાં. કમોડ પર ચડી, કોઈ ધર્મકૃત્ય કરતા હોય તેવા પવિત્ર ભાવથી વેન્ટિલેટરના કાચ ઉતાર્યા. એ પછી નદીના વહેતા જળમાં પૂજાનો સામાન ધરાવતા હોય તે રીતે કાલ્કોહોલની ગોળીઓનું પડીકું નીચે ફેંકી દીધું.
ટોયલેટમાંથી બહાર આવીને બેડ પર સ્થાન લેતાં લેતાં અર્ચન બોલ્યોઃ ચાલો, આનાથી તો છૂટ્યા.
જોકે કાલ્પોહોલથી એમ છુટી શકાવાનું નહોતું.
ગોળીઓનું એ પડીકું, પાર્કિંગમાં પડ્યું, અને એ પણ ડો. પંકજ શાહની કારની ઉપર જ. ડોકટર સાહેબે એ પડીકું પડતું જોયું. તેમને થયું હશે કે લોકો પડતું મૂકે, પણ આ તો દવાઓ પણ પડતું મૂકવા લાગી.
તેઓ એ પડીકું લઈને અર્ચન ત્રિવેદી પાસે ગયા.
પ્રેમથી બોલ્યા, સાજા થવું હોય તો ગોળીઓ તો ગળવી જ પડે, બેટા.
અર્ચન કહે, પણ સાહેબ કેટલી બધી ગોળીઓ છે.
ડો. પંકજ શાહ કહે, ગોળીઓ ગણવાની નહીં, ગળવાની.
…………
એ પછી તો મુકાબલો બરાબરનો જામ્યો.
કેન્સર કહે હું જીતું, અર્ચન કહે હું હારીશ જ નહીં.
હું હારીશ તો તું જીતીશ ને.
આખા અમદાવાદને, અને મુંબઈ સહિત તમામ કળાવિશ્વને ખબર પડી ગઈ કે અર્ચનને કેન્સર થયું છે.
ડો. પંકજ શાહ કહે કે અર્ચન તેં તો મને અરધી રાત સુધી જગાડ્યો. અર્ચન કહે પણ સાહેબ, મેં તો તમને ફોન જ નહોતો કર્યો, મારી પાસે તો તમારો ફોન નંબર પણ નથી.
પંકજભાઈ કહે, તારા ફોન નહોતો આવ્યો પણ તારા માટે ઘણા ફોન આવ્યા હતા. મૃણાલિનીબહેન, મલ્લિકાબેહન, શ્રેયાંસભાઈ, સ્મૃતિબહેન, કૈલાસભાઈ (નાયક), ચીનુ મોદી.. સતત ફોન આવતા જ રહ્યા. બધાનું કહેવું હતું કે આ છોકરો કોઈ પણ સંજોગોમાં જીવવો જોઈએ. પંકજભાઈ કહે કે તું તો વીઆઈપી પેશન્ટ છે હોં.
ખરેખર, કળાકાર માત્ર વીઆઈપી હોય છે. લોકોનો પ્રેમ કળાકારને ઊંચકીને વીઆઈપી કેટેગરીમાં મૂકી દેતો હોય છે.
હસમુખા અર્ચને લખવાનું શરૃ કર્યું, ખબર પૂછવા આવતા લોકોને એ કહેતો, મારા માટે પોસ્ટકાર્ડ લેતા આવજો. દરેક સ્થિતિને, પોતાના શરીરના બદલાતા આકાર-પ્રકારને અર્ચન હસતાં હસતાં સ્વીકારતો. નખ કાળા પડી જાય તો પોતાનું મોઢું કાળું કરવાને બદલે એ હસતો હસતો કહેતો, મેં કાળી પોલીસથી નખ રંગવાનું શરૃ કર્યું છે.
…..
મિત્રો મળવા આવે તો એ મહેફિલ ભરતો. અર્ચનની ખબર પૂછવા ગયેલા લોકો પોતે સાજા થઈને પરત જતા. એ હસતો અને હસાવતો.
એક વખત ગુજરાત સમાચાર વતી જાણીતા હાસ્યલેખક અશોક દવે તેની ખબર પૂછવા ગયા. એ તો અર્ચનનો પ્રસન્ન મિજાજ જોઈ જ રહ્યા. તેમને થયું હશે કે અર્ચનને કેન્સર નથી થયું, પણ કેન્સરને અર્ચન થયો લાગે છે.
કોઈ શોક નહીં, કોઈ દુઃખ નહી, કોઈ ચિંતા નથી. હાસ્યની રેલમછેલ અને પ્રસન્નતાનાં છાંટણાં. અશોકભાઈએ પોતાની લોકપ્રિય કોલમ બુધવારની બપોરેમાં, અર્ચન ત્રિવેદી વિશે લેખ લખ્યો. કોઈ વ્યક્તિવિશેષ વિશે ના લખવાની ગુજરાત સમાચારની નીતિમાં અપવાદ કરીને લખાયેલા આ લેખનો પ્રતિસાદ પ્રચંડ હતો. 18,000 પત્રો મળ્યા. ગુજરાત અર્ચન ત્રિવેદીને કેટલો ચાહે છે, તેનો એવીએમ મશીનમાં ચેડાં કર્યા વિનાનો આ એકદમ સ્પષ્ટ ચૂકાદો હતો.
અર્ચન એ પત્રોને જોતો રહ્યો અને વિચારતો રહ્યો કે મારે મારા આ ચાહકો અને સ્વજનો માટે પણ જીવવું જોઈએ.
અર્ચને એ દરેકે-દરેક- 18000- પત્રોના પોતાના સગા હાથે, સ્વહસ્તે જવાબો આપ્યા.
……
કેન્સર હોસ્પિટલમાં દરેક દરદીના રૃમની બહાર વિગત લખાય. સર્જરી કે મેડિકલ સ્ટેજ અનુસાર તેની નોંધ હોય.
બે મહિના પછી અર્ચનના રૃમની બહારના પાટિયા પર લખાયુંઃ અર્ચન આવાસ.

પાટિયા પર કેન્સરની વિગતને બદલે અર્ચનનું નામ લખાયું એનો એક અર્થ એવો કે રુમમાં હવે કેન્સર નથી, અર્ચન છે.

16મી જુલાઈ 1992નો દિવસ ચિંતા લઈને ઉગ્યો.
અર્ચનને લોહીના ડાયરિયા થઈ ગયા. એક નહીં 11 ડાયરિયા.
ડોકટરોએ તરત જ અર્ચનનાં તમામ સગાં-વહાલાંને બોલાવી લીધાં.
તેમને લાગ્યું કે હવે અર્ચનનો અંત નજીક છે.
જોકે અર્ચન એકદમ મજબૂત હતો. તે બધાંને કહેતો હતો કે કોઈ રડસો નહીં. મને કશું જ થવાનું નથી. હું જીતવાનો છું, હું જીવવાનો છું.
જોકે અર્ચન તો કહેતો હતો કે આ લોહીમાં મારા શરીરનું કેન્સર બહાર નીકળી રહ્યું છે.
એ લોહીના ડાયરિયા ત્યાંનાં કર્મચારી સવિતા બા સાફ કરતાં હતાં. ( આ વાત કહેતી વખતે અર્ચન રડી પડે છે. એક વાર નહીં, વારંવાર) એ દશ્ય અર્ચન જોતો જ રહ્યો.
પોતાના લોહીના ઝાડાને સાફ કરતાં સવિતા બાને અર્ચને ભીના સ્વરે કહ્યું, આઈ લવ યુ.
અને સવિતા બા હસી પડ્યાં. એ દિવસથી અર્ચને આ વિશ્વ પરની દરેકે દરેક વ્યક્તિને આઈ લવ યુ કહવાનું શરૃ કર્યું.
એ દિવસ હતો 16મી જુલાઈ, 1992નો. આજ સુધી અર્ચન લાખો લોકોને આઈ લવ યુ કહી ચૂક્યો છે.
આ પૃથ્વી પર કદાચ કોઈ વ્યક્તિએ આટલી બધી વ્યક્તિને આઈ લવ યુ નહીં કહ્યું હોય.
ગિનિસ બુક ઓફ વર્લ્ડ રેકોર્ડવાળાના ધ્યામમાં આ વાત નથી આવી એનો અર્થ એ કે તેઓ ધ્યાન રાખીને પોતાનું કામ કરતા નથી.
…..
અઢી વર્ષના જંગ પછી એક દિવસ સોનેરી સવાર ઊગ્યું.
કેન્સર હાર્યું અને અર્ચન જીત્યો.
છેલ્લા દશ્યમાં નાયક હસતો હસતો બધાની સામે હાજર થયો. ત્રણેય પ્રકારનાં કેન્સર મટી ગયાં. અર્ચનના પોઝિટિવ મિજાજની જીત થઈ. તેના લાખો ચાહકોની પ્રાર્થના ફળી.
એ પછી સાજા થયેલા અર્ચનને એક સરસ કામ મળ્યું. અર્ચનને પોતાની સારવારના ખર્ચનો બરાબર હિસાબ રાખ્યો હતો. 2,86,000 થયા હતા. ગુજરાત સરકારે તેને કેટલીક મદદ કરી હતી. આ મદદ કરાવનાર સુભાષ
બ્રહ્મભટ્ટને લઈને અર્ચન તત્કાલીન સાંસ્કૃતિક મંત્રી નરહરિ અમીન પાસે ગયો. કહે, સાહેબ, હું સાજો થઈ ગયો છું, કમાવા પણ લાગ્યો છું. ગુજરાત સરકારે જે મદદ કરી હતી તે પરત આપવા આવ્યો છું.
નરહરિ અમીન હસતાં હસતાં કહે, અમે જો રકમ પરત લઈએ, તો આ રીતે અમે જેને જેને રકમ ચૂકવી હોય તે તમામની રિ કવરી કરવી પડે.
આવું તો ઘણામાં બન્યું. હવે શું કરવું. જેમને પૈસા પરત ના લીધા તેમનું ઋણ કેવી રીતે ઉતારવું.
ડો. પંકજ શાહે તેનો એક સરસ રસ્તો બતાવ્યો. કેન્સર વિભાગનાં બાળ દરદીઓ માટેની એક દત્તક યોજના હોય છે. અર્ચને એ યોજના સ્વીકારી. ઘરની લોનનો હપ્તો ભરવાનું રહી જાય તો ચાલે, દર મહિને કેન્સર બાળ દરદીનો હપ્તો તો અચૂક ભરવાનો. 1993થી 2014 સુધી અર્ચને નિયમિત રીતે પૈસા ચૂકવ્યા અને સમાજે પોતાને જે મદદ કરી હતી તેનો આ રીતે પ્રતિસાદ આપ્યો.
……
2014માં એ રકમ કેન્સર વિભાગને આપવાનું કેમ બંધ કર્યું તેની પણ એક પોઝિટિવ કથા છે.
એક પોળમાં બીજી પોળ હોય એવું છે.
અર્ચનનાં જીવનસાથી, એના જેવાં જ લડાયક અને બહાદુર જિગિષાબહેનનાં મામાનાં દીકરી સોનલ જાનીએ સામેથી કહ્યું કે હવે આ જવાબદારી મને સોંપો.
હું દર મહિને આ પૈસા ભરીશ.
કોઈ પૂજા વિધિમાં જમણો હોય પૂજામાં બેસનારી વ્યક્તિને અડાડતાં હોય તેમ, એવા જ પવિત્ર ભાવથી, સોનાલીબહેને આ પુણ્યકર્મ પોતાના હસ્તક લીધું.
2014થી હવે તેઓ અમદાવાદની એમ.પી.શાહ કેન્સર હોસ્પિટલના કેન્સરના બાળ દરદીઓની દત્તક યોજનાના પૈસા ભરે છે.
…….
અર્ચને કેન્સરને હરાવ્યું છે. સરસ રીતે, મસ્ત રીતે, અઢી વર્ષની પ્રસન્નકર લડત આપીને હરાવ્યું છે.
દવાઓએ પોતાનું કામ કર્યું જ હશે.
દુઆઓએ પણ પોતાની ભૂમિકા ભજવી જ હશે.
પણ મૂળ વાત છે જીવનનાયકના મક્કમ નિર્ધારની.
તેના પોઝિટિવ મિજાજ અને રુઆબની.
અર્ચન ત્રિવેદીએ હસતાં હસતાં જંગ ખેલ્યો અને તેઓ જીત્યા.
આઈ લવ યુ કહેવાનું મન થઈ જાય તે રીતે તેમણે જીત મેળવી.
અર્ચન ત્રિવેેદીને, આખું વિશ્વ સાંભળે એટલા ઊંચા અવાજે
કહેવાનું …… જન્મદિવસ મુબારક હોં… તમે શતાયું હોં..
અને
આઈ લવ યું હોં….

રમેશ તન્ના  ( ફેસબુક)

Posted in surfing from web, રમેશ તન્ન્ના | Comments Off on કેન્સરને હંફાવવાની શૌર્યકથા-રમેશ તન્ના

Kanku Thapa – Vijay Thakkar

Kanku Thapa: Gujarati vaarta sangrah

Authored by Vijay Thakkar

List Price: $15.00
6″ x 9″ (15.24 x 22.86 cm)
Black & White on White paper
174 pages
ISBN-13: 978-1546748090 (CreateSpace-Assigned)
ISBN-10: 1546748091
BISAC: Family & Relationships / General

Multitalented Vijay Thakkar’s one of the talent Writing is key component in this book

Posted in Uncategorized | Comments Off on Kanku Thapa – Vijay Thakkar

Nivrutt Thaya Pacchi: Hetulaxi Book ( retirement)

Authored by Vijay Shah, Authored by Rohit Kapadia, Authored by Falguni Parikh, Authored by Rashmi Jagirdar, Authored by Pravina Kadakia, Authored by Swati Shah, Authored by Kedarsinh Jadeja, Authored by Rajul Kaushik Shah, Authored by Jitendra Padh, Authored by Umakant Mehta, Authored by Tarulata Mehta, Authored by Rekha Shukla, Authored by Hema Patel, Authored by P K Davada, Authored by Ramesh Tanna

List Price: $31.00
8.25″ x 8.25″ (20.955 x 20.955 cm)
Full Color on White paper
122 pages
ISBN-13: 978-1546681144 (CreateSpace-Assigned)
ISBN-10: 1546681140
BISAC: Family & Relationships / General

This book is an answer too the question ” What I will do after retiring..” Fifteen Authors wrote about Nivrutt thayaa pacchi

Posted in sahiyaaru sarjan, ગમતાનો ગુલાલ, માહિતી, સમાચાર, સાહિત્ય જગત, સાહિત્ય સમાચાર | Comments Off on

સુખનો પાસવર્ડ – આશુ પટેલ

અમેરિકાના લોસ એંજલસ શહેરમા આઠ ઓક્ટોબર ૧૯૨૬ના દિવસે એક ગરીબ કુટુંબમા એક દીકરીનો જન્મ થયો. એ છોકરી માત્ર અઢાર મહિનાની હતી ત્યારે તેનાં માતા-પિતાએ છૂટાછેડા લીધા હતા. તેની મા કામ શોધવા અને રોજીરોટી રળવા દીકરીને ઘરે એકલી મૂકીને જતી એ દરમિયાન તે નાનકડી છોકરીની દેખભાળ કેટલાક ભલા પાડોશીઓ કરતા. માતા પાછી ના આવે ત્યા સુધી તે છોકરી સતત રડતી રહેતી હતી. એટલે પાડોશીઓએ તેને સંભાળવાની ના પાડી દીધી. પોતાની અને દીકરીની સલામતી માટે તેની માતાએ ફરી લગ્ન ર્ક્યાં. પણ એ પગલુ તેના માટે ઊલમાંથી ચૂલમાં પડવા જેવું સાબિત થયું. બીજા લગ્ન પછી ટૂંક સમયમાં તે ફરી ગર્ભવતી બની. એકને બદલે બે દીકરી સંભાળવાની જવાબદારી તેના પર આવી પડી.

માતા સાથે સાવકા બાપના ઘરમાં આવેલી પેલી છોકરીનું બાળપણ સતત દહેશત સાથે પસાર થયુ. ક્ર્રૂર સ્વભાવના સાવકા પિતાને કારણે તે છોકરીના ઘરમાં હંમેશાં તનાવભર્યુ વાતાવરણ રહેતું હતું. અધૂરામાં પૂરું, તે છોકરી પાંચ વર્ષની હતી ત્યારે એક પાડોશીએ તેના પર બળાત્કાર ર્ક્યો.

તે છોકરીનું બાળપણ અને કિશોરાવસ્થા માનસિક-શારીરિક સંતાપ અને જાતીય સતામણીમાં વીત્યા. તે પંદર વર્ષની ઉંમરે શારીરિક-જાતીય સતામણીથી થાકીને ઘર-સ્કૂલ છોડી ભાગીને એક હોટલમાં વેઇટ્રેસ તરીકે કામે વળગી ગઈ. તેની પ્રેમની ભૂખ અને તેનામાં ઘર કરી ગયેલી લઘુતાગ્રંથિને કારણે કોઇ પુરુષ સહેજ પણ લાગણી બતાવે તો તે પ્રેમ અને હૂંફ મેળવવા માટે તેમને પોતાનું શરીર ધરી દેતી. પણ તેને મળતા પુરુષોને માત્ર તેના શરીરમાં જ રસ હતો. તે છોકરીએ સોળ વર્ષની ઉંમરે એક દીકરીને જન્મ આપ્યો. તે પોતે પોતાની જાતને પણ સંભાળવા સક્ષમ નહોતી એમા નાની ઉંમરે માતૃત્વને કારણે તેની હાલત ઓર ખરાબ થઈ ગઈ. સદનસીબે એક દંપતીએ તેની પુત્રીને દત્તક લઈ લીધી.

આ દરમિયાન તે ટીનેજર છોકરીના સાવકા બાપના તેની માતા પરના જુલમ હદ બહાર વધી ગયા હતા એ વિશે જાણીને તે છોકરી ઉશ્કેરાઈને ઘરે ગઇ. તેણે તેની માતાને કહ્યુ કે આ જ ક્ષણે ઘર છોડીને મારી સાથે ચાલ. તે છોકરીની સાવકી બહેન તેના પિતા સાથે જ રહી કારણ કે તે તેના સગા પિતા હતા. ટીનેજર છોકરીએ થોડા મહિનાઓમાં તેની માતાને એક નોકરી શોધી આપી. નાનું ઘર ગોઠવી આપ્યું. અને તે તેની એક યુવાન બહેનપણી સાથે શિકાગો જતી રહી.

શિકાગોમાં કેટલીક જગ્યાએ નોકરી કર્યા પછી તે છોકરી વીસ વર્ષની ઉંમરે મોડેલ બની ગઇ. જોકે મોડેલ બન્યા પછી પણ તેના મનમાંથી ભૂતકાળની કડવી યાદો ભુંસાઈ નહીંં. એકાદ દાયકા સુધી ફેશન ઇન્ડસ્ટ્રીમાં મોડેલિંગ કર્યા પછી ૧૯૫૫મા તે એક શ્રીમંત અને વગદાર બિઝનેસમેન એન્ડ્રુ હેને પરણી ગઈ. તેની સાથે તે દુનિયાભરમાં ફરી. ઘણાં રોયલ ફેમિલી સાથે અને વ્હાઇટ હાઉસમાં ડિનર લેવાની પણ તેને તક મળી. તે સુખી જીવન ગાળી રહી હતી. પણ ૧૪ વર્ષનાં લગ્નજીવન પછી તેનો શ્રીમંત પતિ કોઈ બીજી યુવતીના પ્રેમમાં પડ્યો. તેના પતિએ તે સ્ત્રી સાથે લગ્ન કરવાની વાત જાહેર કરી. તે છોકરીને લાગ્યુ કે તે આસમાનમાંથી જમીન પર પટકાઈ છે. તે ફરી વાર હતાશામાં સરી પડી.

આગળની વાત તે છોકરીના જ શબ્દોમાં શરૂઆતમાં જાણવા જેવી છે: મારા પતિએ મને તરછોડી દીધી એના કારણે હું સાવ પડી ભાંગી હતી. હુ જીવનથી નાસીપાસ થઇ ગઇ હતી. પણ જેમતેમ સમય વીતતો ગયો. હું જીવતી ગઇ. જીવતી રહી ગઈ. જીવનના એ વિકટ તબક્કા દરમિયાન હું એક વાર ન્યૂ યોર્કના ચર્ચ ઓફ રિલિજિયસ સાયન્સની મીટિંગમાં ગઇ. ત્યા મને મળેલો સંદેશ મારે માટે કંઇક નવો હતો. મેં ધ્યાનથી સાંભળવા માંડ્યું. હું રવિવાર સિવાયના દિવસોમાં પણ ચર્ચમાં જવા લાગી હતી. એ ચર્ચ જ મારું ઘર બની ગયું. ત્રણ વર્ષ પછી હું અધ્યાત્મ તરફ વળી ગઈ અને ચર્ચમા પ્રવચનો પણ આપવા માંડી. ફરી એક વાર મારું જીવન થાળે પડી રહ્યુ હતુ. પણ એ દિવસોમાં મારી તબિયત બગડી અને એવું નિદાન થયું કે મને કેન્સરનો જીવલેણ રોગ લાગુ પડી ગયો છે. અને મને થયેલુ કેન્સર અત્યંત ગંભીર તબક્કામાં હતું! પાંચ જ વર્ષની વયે મારા પર બળાત્કાર થયો હતો. પછી કેટલાંય વર્ષો સુધી મેં માનસિક-શારીરિક સતામણીનો સામનો ર્ક્યો હતો. જીવનમાં બીજા ઘણા આઘાત પણ મેં સહન કરી લીધા હતા, પણ કેન્સરનું નામ સાંભળતા જ હું હતાશાની ગર્તામા ધકેલાઇ ગઇ! જો કે થોડા સમય પછી મેં વાસ્તવિકતા સ્વીકારવા માંડી. ચર્ચની પ્રવૃત્તિઓ દરમિયાન હું માણસના મનની શક્તિ અને તેની શરીર પર પડતી અસરો વિશે અભ્યાસ કરતી હતી, સભાન બનતી જતી હતી. મેં ચર્ચની પ્રવૃત્તિ દરમિયાન ઘણાય શારીરિક રોગીઓની પીડા અને મન વચ્ચેનાં સંબંધો પણ તપાસ્યા હતા. મેન્ટલ હીલિંગ વિશે ઘણી જ સમજ કેળવવા પ્રયત્નો ર્ક્યા. અહીં જ આ તબક્કે હવે મારે મારી જાતની કસોટી થવાની હતી તેની મને ખાતરી થઇ ગઇ હતી! મને સમજાવા

લાગ્યું હતું કે, કેન્સર થાય છે કોઇક પ્રકારના ઊંડેઊંડે ઘર કરી ગયેલા કોઇ છૂપા રોષના ભાવથી. સૌ કોઇએ મારો ઉપયોગ જ કર્યાં છે એવી ભાવનાથી હું સમાજ પ્રત્યે નફરતની લાગણી અનુભવતી રહેતી હતી. બધા જ માણસો મને મારા દુશ્મનો જ લાગતા હતા. મને આ મારી આસપાસના લોકોએ એવા તો અન્યાય કર્યો છે એ સૌને હુ કદીય માફ નહીં કરું એવા વિચારો મારા મનમા ઘુમરાતા રહેતા હતા. ચર્ચની લાયસંસ્ડ પ્રેક્ટિશનર તરીકે હું લોકોનુ કાઉન્સેલિંગ કરતી હતી અને તેમને સમજાવતી હતી કે તમારા મનની સ્થિતિ તમારા સ્વાસ્થ્ય પર ઊંડી અસર કરતી હોય છે. મે એ જ વાત મનમાં ઘૂંટવા માંડી…’

આગળની વાત ઘણી લાંબી છે. પણ જેના જીવનની આ ઝલક છે એ સ્ત્રી એટલે કે લૂઈ હે અત્યારે અબજપતિ છે. જો કે આર્થિક સફળતા કરતા પણ તેના જીવનના ઉતાર-ચડાવની વાત વધુ અગત્યની છે. જીવવા માટે જેની પાસે એક પણ કારણ નહોતું અને પોતે જીવવા ઇચ્છે તો પણ કદાચ જીવી શકે એમ નહોતી એવા ગંભીર કેન્સરમાંથી લૂઈ હે બહાર આવી. એ પછી તેણે એક પુસ્તક લખવાનું શરૂ કર્યુ. ૧૯૮૪મા એ પુસ્તક યુ કેન હીલ યોર લાઈફ’ પ્રકાશિત થયું અને તરત જ એ પુસ્તક વિખ્યાત અખબાર ન્યૂ યોર્ક ટાઈમ્સ’ના બેસ્ટ સેલર લિસ્ટ્માં આવી ગયું. લૂઈ હે એ પુસ્તકમા એવી વાત કરી છે કે તમારા મનને કારણે જ તમારા શરીરમા રોગ પ્રવેશી જતા હોય છે. તમારા રોગોનો સંબંધ ક્યાંક તો તમારા માનસિક સ્વાસ્થ્ય સાથે હોય જ છે. અને તમારા મન થકી જ તમે તમારી શારીરિક પીડાઓમાંથી બહાર આવી શકો છો.

લૂઈ હે નું જીવન એટલું ઘટનાસભર છે કે તેના વિશે એક લેખમાં કહેવું એ ગાગરમાં સાગર સમાવવા જેટલુ કઠિન કામ છે. એટલે ફાસ્ટ ફોર્વર્ડ કરીને કહુ તો લૂઈ હે નું એ પુસ્તક વિશ્ર્વની ૨૫ ભાષાઓમાં પ્રકાશિત થઈ ચૂક્યું છે અને તેની સેંકડો આવૃત્તિઓ થઈ ચૂકી છે. લૂઈના અત્યાર સુધીમાં ૨૬ પુસ્તકો પ્રસિદ્ધ થઈ ચૂક્યા છે. ગુજરાતી પુસ્તકોની બે-ત્રણ હજાર પ્રત પણ વેચાઈ જાય તો લેખકો અને પ્રકાશકો ખુશ થઈ જતા હોય છે. લૂઈના પુસ્તકની સાડા ત્રણ કરોડથી વધુ પ્રતો વેચાઈ ચૂકી છે! ત્રણ દાયકા અગાઉ સાઈઠ વર્ષની, મોટા ભાગના લોકો માટે નિવૃત્ત થવાની ઉંમરે, લૂઈ હે એ અમેરિકામાં પોતાની પ્રકાશન સંસ્થા શરૂ કરી. એ પ્રકાશન સંસ્થાની ઓફિસીસ બીજા દેશોમાં પણ શરૂ કરી. કેન્સર થયા પછી લૂઈ ગુમનામીની ગર્તામાં ધકેલાઈને પચાસ વર્ષની ઉંમરે મૃત્યુ પામી હોત એને બદલે તેણે પોતાની જાતને સંભાળી લીધી. અત્યારે જગતના કરોડો લોકો તેને ઓળખે છે. લૂઈની ખ્યાતિ એટલી ફેલાઈ કે વિશ્ર્વપ્રસિદ્ધ ટીવી પર્સનાલિટી ઓપ્રાહ વિન્ફ્રેએ તેને પોતાના ઓપ્રાહ વિન્ફ્રે શો’મા આમંત્રિત કરી હતી. બાય ધ વે, લૂઈ હેએ ગયા વર્ષે ૯૦ વર્ષની ઉંમરે પુસ્તક લખ્યુ જેનુ નામ છે: લાઈફ લવ્સ યુ’!

ઘણી વાર અત્યંત કપરા સંજોગોમાં અટવાઈ પડીએ એ વખતે આપણને એવું લાગે કે જીવનના તમામ રસ્તાઓ બંધ થઈ ગયા છે, પણ એ વખતે જુદી રીતે વિચારવાથી જિંદગીની નવી શરૂઆત થઈ શકતી હોય છે.

સૌજન્ય ડૉ. જનક શાહ ફેસબુક

http://www.bombaysamachar.com/frmStoryShow.aspx?sNo=187770

 

Posted in અન્ય બ્લોગ ઉપરથી ગમેલુ, જીવનક્ષણોની સુંદરતા, મન- કેળવો તો સુખ.. ના કેળવો તો દુઃખ | Comments Off on સુખનો પાસવર્ડ – આશુ પટેલ

Varta Samput (Diaspora) Vijay Shah

 

List Price: $10.00
8.5″ x 11″ (21.59 x 27.94 cm)
Black & White on White paper
144 pages
ISBN-13: 978-1540472052 (CreateSpace-Assigned)
ISBN-10: 1540472051
BISAC: Family & Relationships / General

Varta Samput is collections of Short stories written in USA

CreateSpace eStore: https://www.createspace.com/6726645

    Posted in ગમતાનો ગુલાલ, માહિતી, લઘુ કથા, વિજય શાહ, સમાચાર, સાહિત્ય જગત, સાહિત્ય સમાચાર | Comments Off on Varta Samput (Diaspora) Vijay Shah

    Vrudhdhatvno svikaar: Saahiyaru sarjan

    Authored by Vijay Shah, Authored by Pravina Kadakiya, Authored by Vijay Shah, Authored by Rajul Kaushik, Authored by Rohit Kapadia, Authored by Swati Shah, Authored by Niranjan Mehta, Authored by Alpabne Vasa, Authored by Jitendra Padh, Authored by Hemaben Patel, Authored by Dhiraj Chauhan, Authored by Rashmi Jagirdar, Authored by Rddhi Pandya, Authored by Preeti Shah

    List Price: $30.00

    5″ x 8″ (12.7 x 20.32 cm)
    Full Color on White paper
    126 pages

    ISBN-13: 978-1545406533 (CreateSpace-Assigned)
    ISBN-10: 1545406537
    BISAC: Education / Organizations & Institutions

     Vrudhdhatv is a journey —accept the change and you will enjoy it.
    It is believed that Old age is change of many things. Once you accept it as it is than there is no frictions of past and future

     CreateSpace eStore: https://www.createspace.com/7063039

    Posted in sahiyaaru sarjan, માહિતી, સાહિત્ય જગત, સાહિત્ય સમાચાર | Comments Off on Vrudhdhatvno svikaar: Saahiyaru sarjan

    માં

    માં

    સાખી-ઉદરમાં ભાર વેઠીને, સહી પીડા પ્રસવ કેરી.

            કરાવ્યું પાન અમ્રુતનું, બનીને પંડની વેરી.

    જેનો જગમાં જડે નહિ જોટો..

    ઉપકાર કર્યો બહુ મોટો, કેવી મીઠડી માં તેં બનાવી….

    નવ માસ તેં ભારને માણ્યો, સહિ પીડ અતિ જગ આણ્યો

    લીધો ઉર ક્ષુધાતુર જાણ્યો….કેવી…

    મને પાપા પગલી ભરાવી, પડિ આખડી મુજ ને બચાવી

    જીવનની રાહ બતાવી….કેવી..

    જ્યાં હું આવું રોતો રોતો, થોડો સાચો થોડો ખોટો

    ત્યાં તો આવે દેતી દોટો..કેવી…

    જ્યારે યૌવન મદ ભરી આવ્યું, ધિંગા મસ્તી તોફાન લાવ્યું

    પ્યારી ટપલી મારી ટપાર્યો…કેવી…

    ભલે માનવ બનું હું મોટો, ધન ધાન્ય રહે નહિ તોટો

    તો એ માને મન ઘાણી ખોટો…કેવી..

    પ્રભુ ” કેદાર ” કરુણા તારી, બસ એક જ અરજી મારી

    ભવે ભવ હું બનું એનો બેટો…કેવી..

     

    ભાવાર્થ:- જ્યારે સૃષ્ટિની ઉત્પતી થઈ અને માનવ જન્મ પામ્યો ત્યારે કોઈ ભાષા ન હતી, પણ બાળક જનમ્યા પછી પહેલો શબ્દ બોલ્યો તે હતો “મા”  આમ આ શબ્દ દરેક ભાષાનો પહેલો શબ્દ બન્યો, ત્યાર બાદ બાકીની ભાષા બની, પણ “મા” શબ્દ કોઈ પણ ભાષાની જનની બની રહ્યો.

    વિશ્વનો કોઈ પણ મહા માનવ હોય પણ “મા” શબ્દ સાંભળતા એક બાળક બની જાય છે, પછી ભલે તે સાક્ષાત્ ઈશ્વર હોય, કવિ શ્રી “કાગ”ની પંક્તિ અહિં યાદ આવે છે. 

    “મોઢે બોલું ’મા’ ત્યાં સાચેજ બચપણ સાંભરે. 

    પછી મોટપની મજા,મને કડવી લાગે કાગડા” 

    અને મારી કલમે પણ લખ્યું છે–

    “આવે જ્યાં યાદ યશોદાની, નયનો ના નીર ન રોકી શકે

    ગીતાનો ગાનારો ગોવિંદો, મોહન આયાથી દૂર નથી.”  

    આ તાકાત,વહાલ, પ્રેમ અને……શું લખું ? શબ્દો ટૂંકા પડે છે.

     

    આખા જગતમાં જેની કોઈ તુલના તો ન થઈ શકે, પણ તુલના માટે કોઈ પર્યાય પણ ન મળે, એવી મા આપીને દરેક જીવ માટે ઈશ્વરે જે ઉપકાર કર્યો છે તેના માટે આભાર માનવા માટે કોઈ પણ શબ્દ પર્યાપ્ત નથી.

    કોઇ પણ વ્યક્તિ કેટલી પણ તાકાતવાન હોય, પણ તેને ૫ કિલો વજન ઉપાડીને ચાલવું પડે ત્યારે તેની મર્યાદા હોય છે, અમુક અંતરે જતાં તે થાકી જાય અને વિશ્રામ કરવા રોકાય જાય. પણ “મા” પોતાના ઉદરમાં નવ નવ માસ સુધી સતત ભાર ઉપાડીને, અને પાછી આનંદ સાથે જતન કરતી હોય, અસહ્ય પીડા ભોગવીને બાળકને જન્મ આપી પોતાની ગોદમાં વહાલ સાથે પોતાના શરીરનો ખ્યાલ રાખ્યા વિના સ્તન પાન ફક્ત એક માં જ કરાવી શકે. 

    બાળક થોડું મોટું થાય ત્યારે તેને પા પા પગલી ભરાવીને ચાલતા શિખાડતી મા, ત્યારથીજ જાણે આ જગતમાં ચાલવાની રીત શિખાડે છે, અને જીવનમાં આવતા અવરોધો માંથી કેમ પાર ઊતરવું તે સમજાવે છે.  

    બાળક ચાલતા ચાલતા ક્યારેક પડી જાય કે કંઈ વાગી જાય, ત્યારે તેને જે પીડા થાય, તેના કરતાં તે અનેક ગણી પ્રતિક્રિયા આપતો હોય છે, કારણ કે તેને ખબર છે મા મને રડતો જોઈને એટલો તો વહાલ કરશે કે તેને હેત ના દરિયામાં ડુબાવી દેશે.

    જ્યારે બાળક બાળક મટીને યુવાન બનવા લાગે, આ સંસારના રંગે રંગાવા લાગે, ત્યારે મા મીઠી ટકોર કરીને યોગ્ય માર્ગ બતાવતી રહે કે બેટા તારે આ માયાવી જગત સાથે જીવન ગાળવાનું છે, માટે તારે કેવી રીતે રહેવું જોઈએ, અને શું ન કરવું જોઈએ.

    એ એક વખતનો બાળક મોટો થાય, માતાના માર્ગદર્શનથી જગતમાં નામ કમાય, ધન-દોલત મેળવે, છતાં માની નજરમાં હંમેશા પુત્ર માટે હજુ કંઈક ખૂટે છે એવીજ ભાવના રહે છે. કારણ કે તે “મા” છે, અને મા સદા માટે પોતાના પુત્ર કે પુત્રીને આગળ વધતા જોવા ઇચ્છતી હોય છે, અને તેથી તેને સદા માટે હજુ કંઈક ખૂટતું નજર આવે તે સહજ છે.

    હે ઈશ્વર, તેં મને “મા” ની મમતા ની સમજ પડે તેવી “મા” આપી મારા પર જે ઉપકાર કર્યો છે તે હું કોઈ પણ શબ્દોમાં વર્ણવી શકું તેમ નથી, પણ મારા પર એક દયા કરજે, જ્યારે જ્યારે પણ મને આ સંસારમાં જન્મ મળે ત્યારે ત્યારે મને આજ મા ના ઉદરમાં સ્થાન મળે અને હું જીવન ભર મારી માની સેવા કરતો રહું એવો સ્વભાવ મળે, એટલી મારી અરજી જરૂર સ્વિકારજે.

    :રચયિતા :

    કેદારસિંહજી મે. જાડેજા

    ગાંધીધામ. કચ્છ.

    Email:-kedarsinhjim@gmail.com 

    WhatApp. ૯૪૨૬૧૪૦૩૬૫

    Posted in કવિતા, કાવ્ય, કાવ્ય રસાસ્વાદ | Comments Off on માં