પ્રકરણ – 6 દરેક પગલા ગણી ગણીને ચાલો…

 

50 ઉપર થાય એટલે અમેરીકા માં “ Over the hill ’’ નામનાં અભિનંદન પત્રો અને ઈમેઈલ આવે… કારણ કે જુવાનીયા એમ માને કે એટલી સ્પર્ધા ઘટી… અને જે 50 ઉપર ગયો તેમ માને કે હવે જિંદગી નો બદલાવ શરુ થયો. આમેય જે લોકો કાર ચલાવતા હોય છે તેઓ ને ખબર છે જયારે ગાડી ઉપર ઢોળાવ ચઢતી હોય ત્યારે ભલે ને 60 માઈલ ની ઝડપે જતી હોય પણ ઢોળ ઉપર ચઢવાને લીધે ગુરુત્વાકર્ષણનું કે ગ્રેવીટી ફોર્સ ને કારણે તેની ઝડપ 60 કરતા ઓછી જ હોય… અને જયારે ઢોળ ઉત્તરતા હોય ત્યારે તે 60 કરતા વધારે હોય… બસ તેમજ… 50 પછી કુદરતી રીતે પણ સાવધાની વધતી હોય છે.

 

કોલેજ દિવસો માં ગીરનર  ચઢતા ચઢતા મારો મિત્ર નરેન્દ્ર થાકી ગયો… અને અમારા કરતા તેનો ગુરુત્વાકર્ષણ તેને વધુ ભારે બનાવતુ… હવે જયારે ઉતરવાનું શરુ કર્યું ત્યારે તેને ગુરુત્વાકર્ષણ મદદ કરતુ હતું –  તેની ઉતરવાની ઝડપ અલ્પ પ્રયત્ને પણ વધી જતી હતી… અને તે ત્યાં સુધી કે એક વણાંક ઉપર તે પડતો પડતો રહી ગયો… ત્યારે તે બોલ્યો કે ઉતરતી વખતે જરા વધારે ધ્યાન રાખવુ પડે છે… હમણા તો કાબુ લગભગ જતો રહ્યો હતો… 1972 માં રાઈફલ કેમ્પીંગ માં જતા બનેલી  આ ઘરના 50 થયા પછી સાંગો પાંગ સાચી પડતી જણાઈ….

 

રેણુ ઘણી વખત બહુ લાગણી થી કહે હવે આપણે પહેલા જેવા નથી રહ્યા… ગંભીર રીતે તેનો ઈશારો આ જ હોય કે ધીરી બાપુડીયા…. 50 વર્ષ નો જિંદગી ના ઉતાર ચઢાવ નો અનુભવ પુરાવર્તીત કરવાની હવે આ ઉંમર નથી…. બીજી ભાષામાં ઉપર ચઢવા ના ઉન્માદ ને સંયમ માં રાખો અને નીચે ઉતરવા માં ગણી ગણી ને ચાલો… કે જેથી પછડાટ ના અનુભવવી પડે….

 

લગભગ દરેક ના જીવનમાં તેમના જીવન સાથી પાસેથી આ વાત સાંભળતા મહદ્ અંશે એવા ઉન્માદ આવે કે આ વાળ કંઈ સુરજ માં તપાવ્યા નથી… ઘડાઈ ઘડાઈને આ પરિપક્વતા આવી છે… જિંદગી ના દરેક પગલે આવતા ખાડાઓ નું મને જ્ઞાન છે… તુ ચિંતા ન કર… હું પહોંચી વળીશ… ત્યારે ફરીથી ગણીત શિક્ષક દસરથભાઈ બ્રહ્ભટ્ટનું વાક્ય યાદ આવે… દાખલા તો ગણ ગણ કરવા જ પડે 100 દાખલા આવડયા એટલે 101 મો આવડશે જ તેવુ નહીં સમજવાનું… જિંદગીમાં દરેક પળે તમને તમારા અનુભવો કામ લાગશે તેવુ નહીં માનવાનું પણ ઢળતી વયે જરા સાવધાની વધારે રાખવાની.

 

ઢળતી ઉંમરે અનુભવનું અભિમાન સોડાવોટરના ઉભરા ની જેમ ચઢતુ હોય છે…. હા… આ તો મને આવડે છે. અને એ આવડવાની વાત માં ઘણી વખત મેન્યુઅલે સુચવેલી ઝીણી ઝીણી વાત ભુલી જવાય… અને મૃત્યુ…. સુધી પહોંચી ચુકેલા સ્કાય્ ડાઈવર એરીક જેવુ બને…. એરીકે સીનીયર જયોર્જ બુશે 85 વર્ષે આકાશ માંથી મારેલી છલાંગ ને ધ્યાનમાં રાખી હવાઈ કુદકો તો માર્યો અને પહેલી મીનીટ દરમ્યાન તેને યાદ જ ન આવે કે હવાઈ છત્રી ખોલવા ની કડી કયાં છે… પાયલોટ આખી જિંદગીભર હતો તેથી આ હવાઈ કસરત ની વાતો દરેક વર્ષો વાંચેલી પણ તે સમયે તે કડી શોધ્યા જ કરે… સારુ હતુ કે દરિયા ઉપર પડયો…. વાગ્યુ પણ જાન સલામત તો સબ સલામત નો ન્યાયે તેણે એક ઉમદા કથન કર્યું. મેન્યુઆલ વાંચવુ અને મેન્યુઅલ પ્રમાણે કરવા માં આવડત નું અભિમાન ભેળવશો નહીં….

 

જેમ ઉંમર વધે તેમ મને આવડે છે વાળા અભિમાન ને કાબુમાં રાખનારો આ પ્રસંગ એમ ચોક્કસ કહે છે. ઉતાવળા સો બાવરા… ધીરા સો ગંભીર…. 50 ની ઉપર ધીરા થવાનું પરવડશે… પણ પછડાવાનું…… તો કદી નહીં… પરવડે… એરિક આજે પણ જો તે જમીન ઉપર પછડાયો હોત તો ? ની કલ્પના કરતા ધ્રુજે છે.

This entry was posted in નિવૃત્તિ ની પ્રવૃત્. Bookmark the permalink.