છૂટાછેડા: ઓપન સીક્રેટ (૧૧)–પ્રભુલાલ ટાટારીઆ “ધુફારી”

 

૧૧. ક્ષમાની વ્યથા              

અર્ધા કલાક જેટલા સમય સુધી બન્‍ને એકમેકમાં સમાયેલાં પડ્યાં રહ્યા બાદ એકાએક ક્ષમા પરમથી અલગ થતાં ઊભી થઈ બન્‍નેનાં ખાલી વાસણ લઈને કિચનમાં આવી. એણે મોં ધોયું પાણી પીને ભીનો નેપકીન લઈને પરમ પાસે આવી અને તેનું એઠું મોં લુછવા ભીનો નેપકીન અડાડ્યો ત્યાં પરમ કોઈ અલગ દુનિયામાં ખોવાયેલો હોય એમ જાગી ગયો: ‘શું કરે છે?’

‘તારું એઠું મોં ન ધોવડાવું? નહીતર માખીઓ ને મીજબાની થશે.’

‘હં.’

પલંગના સાઈડ ટેબલ પર પડેલી દવાઓમાંની એક બોટલ ખોલી એક કૅપ્સ્યૂલ કાઢી અને જગમાંથી પાણી સાથે આપતાં ક્ષમાએ કહ્યું: ‘ચાલ પરમ, આ કૅપ્સ્યૂલ લઈ લે. તારા પગમાં થતા દુ્ખાવામાં આરામ રહેશે.’

‘દુખાવામાં તો તારો હાથ ફરે તોય આરામ થઈ જાય છે.’

‘એમ કે?’

‘હા, તારા પ્રેમની હુંફ જ એવી છે.’

‘હશે ચાલ મોં ખોલ.’ કહી પાણીનો ગ્લાસ પકડાવી કૅપ્સ્યૂલ સામે ધરી.

‘ના, હું નહીં ખાઉં ખાઈશ તો તરત જ ઊંઘ આવવા મંડશે.’ ક્ષમાનો હાથ હડસેલતાં પરમે કહ્યું.

‘આમ કરીશ તો તબિયતમાં સુધારો કેમ થશે?’

‘હું હજુ જાગવા માંગુ છું ને તારો સાથ માણવા માગું છું.’

‘તો પણ ડૉકટરની એડવાઈસ માનવી જોઈએ ચાલ બહાનાં બતાવ્યા વગર લઈ લે. હું કાંઈ નાસી જવાની નથી.’ કહી તેણે કૅપ્સ્યૂલ ખવડાવી. થોડીવારમાં જ પરમ ઊંઘમાં સરી પડ્યો.

        ક્ષમાએ જૂની આદત મુજબ કિચનનો સ્લાઈડિન્ગ ડોર બંધ કર્યો તો એગ્ઝૉસ્ટ-ફેન અને એર-કુલર ચાલુ થઈ ગયાં. ક્ષમાને યાદ આવ્યું: પરમ તેનું કેટલું ધ્યાન રાખતો હતો! એક દિવસ ઉનાળાના દિવસોમાં પરસેવે રેબઝેબ એ કિચનમાંથી બહાર આવી તે જોઈને પરમે બે દિવસ પછી કારીગરો બોલાવીને ચાલુ વપરાતો ડોર બદલી ને આ સ્લાઈડિન્ગ ડોર અને એર-કુલર ફીટ કરાવ્યાં હતાં જેનું કનેકશન સ્લાઈડિન્ગ સાથે હતું. એટલે જેવો દરવાજો બંધ થાય એટલે બન્‍ને ઓટોમેટિક શરૂ થઈ જાય અને કિચનમાં કામ પુરું થઈ ગયા બાદ બહારથી પણ બન્‍ને બંધ કરી શકાય. આ સગવડ જોઈને એમના ઘણા મિત્રોને આ આઈડિયા ગમી ગયો હતો. એર-કુલરથી ગરમી ન થાય અને વઘારની વાસ તો એગ્ઝૉસ્ટ-ફેનથી નીકળી જ જવાની હતી.

આ બધું યાદ આવતાં પોતાના અંતર મનનો જ અંદરથી અવાઝ આવ્યો: ક્ષમા તેં આટલા પ્રેમાળ પતિને છુટાછેડા આપ્યા? એક વખત પણ તેં આજુબાજુ નજર ન કરી? શુન્યમનસ્ક તેણે વાસણ સાફ કર્યાં અને કિચનનું કામ પતાવીને સોફાપર કેટ્લી વાર સુધી એમ જ બેઠી રહી. “ફેમિના”ના છેલ્લા પાના પર સિલ્કી સાડીની એડ હતી એ જોઈને તેને ફરી તન્વી યાદ આવી ગઈ આ તન્વીનો તાગ તો મેળવવો જ પડશે. એ પેલા મિહિર સાથે પરમથી છાનાં કેવાં છાન-ગપતિયાં કરતી હતી.

છાન-ગપતિયાં કમાલ શબ્દ છે! પોતે પણ પોતાના એક વખતના પતિ સાથે એ જ તો કરતી હતી, છાન-ગપતિયાં. તેણે પલંગ સામે નજર કરી તો ખ્યાલ આવ્યો કે,પરમ ઊંઘમાં છે તો તેનો લાભ લઈ પરમ અને તન્વીના લગ્નનું આલ્બમ શોધવું જોઈએ. એમ વિચારી તેણે બેડરૂમમાંના કબાટનું બારણું ખોલ્યું.

કબાટમાંનાં ખાનાં તપાસતાં તેને એક વાત ધ્યાનમાં આવી કે, પોતે જેવી રીતે ઘર છોડી ગઈ હતી તે બધી પોતાના વપરાશની આઈટમ ઈનટેક એમ જ હતી. શું તન્વીની પણ એવી આદત હશે કે જે વસ્તુ જ્યાંથી ઉપાડવી તે પાછી ત્યાં જ મૂકવી?

એમાં કોઈપણ આઈટમનો વધારો ન્હોતો થયો. એકાએક તેની નજર હાથીદાંતના બેન્ગલ-બોક્ષ પર પડી. શિલ્પા પોતાના હનિમુન માટે મૈસુર ગયેલી ત્યારે ખાસ ચંદન અને હાથીદાંતલું બેન્ગલ-બોક્ષ અને તે પણ તેની પસંદગીની બેન્ગલ સાથે કેટલા પ્રેમથી લાવી હતી! પરમે ત્યારે ટકોર પણ કરેલી કે નવપરણિતને ભેટ અપાય કે તેના પાસેથી લેવાય? ત્યારે શિલ્પાના પતિ વિભાકરે કહેલું: લેડીઝની વાતમાં આપણને સમજણ ના પડે બેટર છે કે આપણે બસ જોયા કરીએ.

 આ શિલ્પાને કહ્યું હોય તો તપાસ કરીને તન્વી વિષે માહિતિ આપી શકે કે તેનો અને મિહિરનો સબંધ કેટલોક વિસ્તર્યો છે. તેણે તરત જ શિલ્પાના સાસરાને ત્યાં ફોન જોડ્યો.

‘હલ્લો.’

‘….’

‘આંટી, જય શ્રીકૃષ્ણ. હું ક્ષમા બોલું છું શિલ્પાની ક્લાસ મેટ. જરા શિલ્પાને ફોન પર બોલાવશો પ્લિઝ?’

‘….’

‘ઓ.કે. ના ના કંઈ ખાસ કામ ન્હોતું તેનો મોબાઈલ નંબર આપો ને.’

‘….’

‘થેન્ક્સ આંટી, જય શ્રીકૃષ્ણ.’

આ ક્યારે અમેરિકા પહોંચી ગઈ? તેને ફોન જોડું પણ તે તો અમેરિકામાંછે અને મારું કામ અહીં વડોદરામાં કરાવવાનું છે તો એ મારા શા કામની? અહીં હોત તો મદદ જરૂર કરત, તે વિચારી રહી.

એક કવિતા હતી તે મદદ જરૂર કરે અને ખણખોદ કરી પાતાળમાંથી પણ માહિતિ શોધી લાવે પણ તે પહેલાં એટલા બધા પ્રશ્નો પૂછે કે આપણને થાય કે, આ લપ ક્યાં ગળે વળગાડી! તો તન્વીની માહિતિ કોણ આપે, કોણ આપે, કોણ આપે..? ચાલ જવા દે પહેલાં તન્વી ને પરમના લગ્નનું આલ્બમ શોધવું જરૂરી છે તે મળી જાય તો એમાંથી કોઈ જાણીતી વ્યક્તિ મળી જાય જે મને મદદ કરે, વિચારી ક્ષમા પાછી આલ્બમ શોધવામાં લાગી ગઈ.

    શક્યતા હતી તેવાં નીચેના માળનાં બધાં સ્થળ ફંફોસી જોયાં પણ ક્યાંયે કશું હાથ લાગ્યું નહીં સિવાય કે પેલો ટેબલ પર ફોટોફ્રેમમાં મૂકેલો તન્વીનો  ફોટોગ્રાફ. કદાચ ઉપલા માળે કશું હાથ લાગે એ હિસાબે તે ઉપર આવવા લાગી દાદર પર પગ મૂકતાં તેને મકાન બાંધકામ વખતે દાદરની ડિઝાઈન માટે થયેલી રકઝક યાદ આવી ગઈ.

‘આ દાદા-આદમના વખતની સ્ટાઈલ નહીં ચાલે જેમાં પેલા ખૂણાથી શરૂ થયું ને ઉપલા માળે એક ત્રણ બાય છના બાકોરામાંથી બહાર આવ્યા.’

‘તો એમ કરીએ આપણે બન્‍ને બાજુથી ઉપર જવાના દાદર મૂકાવીએ તો?’

‘પરમ….પરમ એના માટે વધારે સ્પેસ જોઈએ.’

‘તો એમ કરીએ એક ખૂણામાં ગોળ સીડી મૂકીએ એ ઓછી જગા રોકશે.’

‘પરમ એવી વાહિયાત વાતો ન કર પ્લીઝ. એવી સીડીઓ ટેરેસ પર જવા માટે સારી લાગે મકાનની અંદર નહીં ટ્રાય ટુ અંડરસ્ટેન્ડ.’

‘ઓ કે,ઓ કે તો તું શું સજેસ્ટ કરે છે?’

સામે પડેલા “ગુજરાત સમાચાર”ના પાના પર તેણે ડિઝાઈન બનાવી કહ્યું: ‘જો આ માળના છ ફૂટ સુધી જૂની સ્ટાઈલ પ્રમાણે જવાનું, પછી ૧૦ ફૂટ સીધી લાઈનમાં જવાનું અને પછી ત્યાંથી જૂની સ્ટાઈલ પ્રમાણે ઉપલા માળે જવાનું. સાથે સાઈડમાં ત્રણ ફૂટની લાક્ડાની રેલિન્ગ મૂકવાની સમજાયું?’

‘પણ…’

‘મારી વાત હજુ પૂરી નથી થઈ. તું વચ્ચે નહીં બોલ નહીંતર હું ભૂલી જઈશ. હં તો આપણે ક્યાં હતાં?’

‘લાકડાની રેલિન્ગ પકડીને ઉપર જતાં હતાં.’ ગાલ હથેળી પર ટેકવી બેઠેલા પરમે કહ્યું હતું.

‘હં, તો પહેલા દાદર નીચે શો કેસ બનાવીશું જેમાં ક્રોકરી મૂકીશું અને સાથે શુ-સ્ટેન્ડ કેબીનેટ પણ હશે. સામે પેરેલલ સ્પેસ નીચે તો બારી છે જ અને ઉપલા માળ તરફ જતાં દાદર નીચે આપણે વોસ-બેસીન વીથ મીરર બેસાડીશું.’

‘હં, આઈડિયા સારો છે.’ સહમતિમાં માથું ધુણાવતાં પરમે કહ્યું

‘બે દાદર વચ્ચેની ઓપન સ્પેસમાં અહીં ડાઈનિન્ગ ટેબલ મૂકીશું અને છ ચેર્સ.’

‘અરે, આપણે તો બે જ છીએ પછી છ ચેર્સ શા કામની?’

‘ઓ કે ચાર ચેર્સ રખીશું બસ?’

‘હં, આ કંઈક રીઝનેબલ છે,  તો આગળ?’

‘મેં તને કહ્યું ને કે વચ્ચે નહીં બોલ હું ભૂલી જાઉં છું. હં, તો…’

‘આપણે ઉપલા માળથી ટેબલ જોતા હતા.’ પરમ વાત આગળ વધારતાં કહ્યું હતું.

‘હં, તો ઉપલા માળની સિલિન્ગમાંના હુકથી પિતળની સાંકળમાં ઝુમ્મર લટકાવીશું જે ડાઈનિન્ગ ટેબલથી પાંચ ફૂટ ઉપર રહેશે.’

‘હં, એટલે આપણે ઝુમ્મર પણ લેવું પડશે?’

‘હા, સાથે પિતળની સાંકળ પણ.’

‘ઓ કે જેવો આપનો હુકમ.’ સલામ કરતાં પરમે કહ્યું હતું.

‘પરમ, આ આપણા ઘર માટે લેવાનું છે. કોઈને પ્રેઝન્ટ આપવા માટે નહીં.’

‘ઓ…હો…તું તો નારાજ થઈ ગઈ.’ પરમે ક્ષમાને મનાવવા કહ્યું હતું. એ યાદ આવતાં ક્ષમા આજે પણ મલકાઈ ઊઠી.

‘તું લટકાં મટકાં એવાં કરે છે કે કોઈ પણ ચીડાઈ જાય.’

‘હશે ચાલ, બીજું કશું વિચાર્યું હોય તો કહી દે. નહીંતર કોફી પિવડાવ.’

ઉપલા માળે બે બેડરૂમ હતા પણ તે કશા ઉપયોગમાં ન હતા. કોઈ ગેસ્ટ આવે તેમની સગવડ સચવાઈ જાય માટે બનાવેલા જેનો ઉપયોગ ક્યારે નહોતો થતો, એટલે લગભગ બંધ જ રહેતા હતા. કામવાળી ઝાપટવા માટે અને ઝાડુ પોતાં કરવા પુરતા ખોલીને કામ પૂરું થયે બંધ કરી દેતી એટલે ત્યાં પણ કંઈ મળે તેની આશા કે શક્યતા નહિવત હતી છતાં ક્ષમાએ ઉપર છલ્લી નજર તો કરી જ લીધી.

બધે ખાંખા-ખોળા કરવા છતાં કશું હાથ ન લાગ્યું. એક વખત વિચાર આવ્યો કે પરમ પણ મારા ઉપજાવી કાઢેલા શૈલ ભટ્ટનાગરની જેમ તેની કાલ્પનિક પત્નિ તન્વી છે એમ તો નહીં કરતો હોય ને? કશીક ગરબડ તો છે, ક્ષમા. નહિતર તેણે મને પોતાના બીજા લગનનું આલ્બમ જરૂર બતાવ્યું હોત સિવાય કે પેલી ટેબલ પરની ફોટોફ્રેમ. કેમ ખબર પડે, ક્ષમા? કશુંક તો તેનો તાગ મેળવવા કરવું જોઈશે.

અચાનક એકાએક યાદ આવતાં તેણીએ ડી.વી.ડી.પ્લેયર બાજુનો કબાટ ખોલીને એમાં પડેલી થોકબંધ સી.ડી. ઉથલાવવા માંડી. કદાચ એમાં પરમ અને તન્વીના લગ્નની સી.ડી. મળી આવે. પણ બધી મહેનત માથે પડી. હા, પોતાના અને પરમના લગ્નની સી.ડી. હાથ લાગી એક વખત તો થયું કે, પ્લેયર પર મૂકીને જોઈ લે પણ મન ન માન્યું. આમ કરીને મન વધુ વ્યથિત કરવાથી શો ફાયદો? એટલે બધું યથાવત ગોઠવીને પાછી સોફા પર બેઠી. પેલી હોટલમાં જોયેલો ગુંડો એના મગજમાં ચકરાવા લેવા લાગ્યો અને તેના વિચારમાં ને વિચારમાં થાકને લીધે તે સોફા પર લાંબી થઈ ગઈ અને તેની આંખ મળી ગઈ.

This entry was posted in છૂટાછેડા: ઓપન સીક્રેટ-. Bookmark the permalink.