જોડણી નાં નિયમો-(૨)

(૨) નીચેના પૂર્વગો હ્રસ્વ હોવાથી તે પરથી બનતા શબ્દો હ્રસ્વ “ઉ” આવે છે.
અનુ nઅનુક્રમણ, અનુયાયી, અનુભવ, અનુરૂપ, અનુકંપા, અનુશીલન, અનુભૂતિ, અનુનય, અનુષ્ઠાન, અનુમતિ, અનુસૂચી, અનુશીલન
ઉપ ઉપ્યોગી, ઉપવાસ, ઉપ્નામ, ઉપદેશ, ઉપનિષદ, ઉપકરણ, ઉપતંત્રી, ઉપગ્રહ
સુ સુવિચાર, સુલેખન, સુગંધ, સુરક્ષિત, સુવાસ, સુરુચિ, સુદીર્ઘ
કુ કુપાત્ર, કુકર્મ, કુસંગ, કુછંદ, કુપુત્ર
દુસ દુરુપયોગ, દુર્ગંધ, દુર્જન, દુર્ભાગ્ય, દુર્યોધન, દુષ્કર્મ, દુઃસ્વપ્ન, દુઃસ્વપ્ન, દુરાગ્રહ, દુરાચાર
ઉત/ઉદ ઉત્તમ ઉત્સાહ, ઉત્પત્તિ, ઉદઘાટન, ઇદ્વિગ્ન, ઉન્નતિ, ઉન્મેષ, ઉલ્લંઘન, ઉદાસીન, ઉદ્ બોધન
પુનર પુન્ર્લગ્ન, પુનરાગમન, પુનરાવર્તન, પુનર્વાચન, પુનરુક્તિ
પુર પુર્બહાર , પુરજોશ

(૩)શબ્દને અંતે “ઇન” કે “ઇય” આવે તો ત્યાં દીર્ઘ “ઈ” લખાય

આત્મીય, ભારતીય, માનનીય,રમણીય, સંસદીય, રાજકીય,વૈદકીય, પૂજનીય, ભવદીય, વિશ્વસનીયદકીય, પ્રજાકીય, નાટકીય, સ્વર્ગીય, દર્શનીય, અવર્ણનીય,પંચવર્ષીય, નવીન, વોલીન, આજ્ઞાધીન, પરાધીન, સ્નેહાધીન, નિંદ્રાધીન, ભાગ્યાધીન, કુલીન
અપવાદ મલિન, કુલિન
(ક્રમશઃ)

This entry was posted in ગુજરાતી વ્યાકરણ પરિચય. Bookmark the permalink.