Category Archives: અમે પત્થરનાં મોર કેમ

ચાલુ મહારાજ-વિજય શાહ

              એનું નામ ચારુદત્ત – પણ અમે એને કાયમ ‘ચાલુ મહારાજ’ કહેતા… જબરો   ‘ચાલુ’ હતો. ઘુસણીઓ તોએવો  કે જેની વાત નહીં. ખાસ કરીને છોકરીઓના મામલામાં તો જબરો ‘ચાલુ’ – એણે જ્યારથી જાણ્યું કે પેલી બાબુલાલની આશા એના પર ફિદા … Continue reading

Posted in અમે પત્થરનાં મોર કેમ, વાર્તા | Leave a comment

‘કશુંક’ કશુંક છે-વિજય શાહ

હું ૬૦ વોલ્ટના બલ્બ નીચે બેઠો કશુંક લખવા પ્રેરાઉ છું. કોના વિશે હું શું લખીશ એ કશું મારા મગજમાં નક્કી નથી. પરંતુ કશુંક લખવું છે એ નક્કી છે. પેન પણ સડસડાટ ઉપડે છે. નાનકડા ૮”X  ૪”ની સાઈજમાં પાતળા કાગળવાળા પેડ પર એ … Continue reading

Posted in અમે પત્થરનાં મોર કેમ, વાર્તા | Leave a comment

સૂરજ કો ધરતી તરસે-વિજય શાહ

              બળતી અગરબત્તીના ધુમાડા ધીમે ધીમે ઓગળતા જતા હતાં. વાતાવરણ પ્રસન્ન હતું. પરંતુ શરદ વારંવાર સિલોન મેળવવાનાં જીવલેણ પ્રયત્નોથી વાતાવરણની શાંતિને ખંડિત કરી નાખતો હતો. રેડિયો જાણે પણ જંગે ચઢ્યો હોય તેમ વારંવાર ચિત્રવિચિત્ર, તીણા, ટૂંકા, જાડા, લાંબા અને … Continue reading

Posted in અમે પત્થરનાં મોર કેમ, વાર્તા | Leave a comment

કહ્યાગરા કંથની જેમ-વિજય શાહ

  અમારી વચ્ચે મનમેળ નથી. પરણ્યાની પહેલી રાતથી જ અમારો ઝઘડો શરૂ થઈ ગયેલ. પહેલાં ઝઘડો થયો એ મીઠો ઝઘડો હતો. પરંતુ ધીમે ધીમે ઝઘડાની મીઠાશ ઓછી થતી ગઈ અને કડવાશ વધતી ગઈ. હું એની પાસેથી મારું ગૌરવ ઝંખું છું. … Continue reading

Posted in અમે પત્થરનાં મોર કેમ, વાર્તા | Leave a comment

વહાલાં ઉરો ચીરતાં-વિજય શાહ

ઓફિસમાં કામ કરતાં પૂતુલ કંટાળ્યો. ચાલ જઈને ચા પીઉં. હમણાં હમણાં ઓફિસમાં એ દરેકની નજરનું તથા વાતોનું કેન્દ્ર બની ગયો હતો… કારણ તો સાવ સામાન્ય હતું, પરંતુ એણે ચોળી ચોળીને કરી નાખ્યું હતું.             એના વિવાહ પૂર્વી સાથે થઈ ગયા … Continue reading

Posted in અમે પત્થરનાં મોર કેમ, વાર્તા | Leave a comment

અંક ત્રીજો-વિજય શાહ

  લગ્ન ચાલુ હતા. સાત માટલાનું એક એવા ચાર સ્ટેન્ડની બનેલી ચોરીમાં જીવ ગૂંગળાતો હતા. છતાંય તેમનો હસતા રહેવાનો ડોળ ચાલુ હતો. પાંચમો જીવ મોટે મોટેથી અસ્પષ્ટ શબ્દોમાં બબડી બબડીને ગૂંગળામણ વધારતો હતો. હા, એ ગોર હતો. જે પેલા ચાર … Continue reading

Posted in અમે પત્થરનાં મોર કેમ, વાર્તા | Comments Off on અંક ત્રીજો-વિજય શાહ

મનડું રડે છાનું છાનું-વિજય શાહ

              એ બેઠી હતી.             કૃષ થઈ ગયેલી કાયા.             વિધવા માનું પડખું બનીને એ બેઠી હતી… ને હવે એણે નક્કી જ કર્યું હતું. કૂતરા – બાલાડાને મોતે મરીશ પણ ગરીબ દીકરી બનીને હવે એ ઘરમાં કદી પગ નહીં … Continue reading

Posted in અમે પત્થરનાં મોર કેમ, વાર્તા | Comments Off on મનડું રડે છાનું છાનું-વિજય શાહ